Gedichtenwedstrijd 2021

In het kader van de Poëzieweek
werd dit jaar voor de 9e keer een gedichtenwedstrijd georganiseerd.

Uitslag gedichtenwedstrijd

Op 21 februari werd in een online-programma dat live via YouTube te volgen was de uitslag van onze jaarlijkse gedichtenwedstrijd bekendgemaakt.

Dit jaar stond de wedstrijd in het teken van het thema 'Broze Aarde.' Meer dan 50 dichters leverden in totaal 70 inzendingen aan. Het was voor de jury bepaald geen eenvoudige job om uit deze rijke oogst van bovendien prachtige gedichten het winnende gedicht te kiezen. Na rijp beraad viel de keus op het gedicht 'Omkering' van Jaap van Dijkhuizen uit Velp.

Burgemeester Loes van der Meijs onthulde dit gedicht op virtuele wijze tijdens het online programma vanuit de Martinikerk, waarna zij in aanwezigheid van de dichter zelf het gedicht aan de muur van de Martinikerk onthulde.

De Bloemlezing, die Tineke Beishuizen ten gehore bracht tijdens het online-programma kunt u lezen door op Bloemlezing te klikken.

Omkering

Het onbegrijpelijk begin
-een oerknal of een woord-
maar hoe dan ook begin van tijd
van wat begin en einde heeft
wat groeien wil en sterven zal
wat eigen groei en bloei creëert

zo bracht de moederaarde voort
de mens als missing link
tussen het scheppen en verval
van haar die hem het leven gaf

hij wroette los wat samenhield
verslond zijn moeder vrat haar kaal
haar tere huid nu onbeschermd
kind dat zijn moeder consumeert

Jaap van Dijkhuizen, 1e plaats

 

aardse haiku’s

regenwoud kappen
hakt in op wortels van een
gezonde aarde

aardeopwarming
is om het beangstigend
koud van te krijgen

zeespiegelstijging
brengt de aarde het water
tot aan de lippen

een broze aarde
vergt herstel, op straffe van
een boze aarde

Lowie Gilissen, 2e plaats

 

Lilliputkikker

Natuur vond altijd nog haar evenwicht.
De herfst werd herfst, de zomer zomer.
Nu ziet zelfs de meest verstokte dromer
hoe de mens de aarde beentje licht.

De schatten in de grond geborgen
eigent hij zich onnadenkend toe,
vervuilt de lucht en wordt niet moe
vooral toch voor zichzelf te zorgen.

Het water stinkt, de sneeuw is grauw,
de soorten sterven langzaam uit,
de hemel is door dampen zelden blauw,

maar waar het water van de bomen lekt,
ergens in het oerwoud van de Andes,
heeft men de kleinste kikker ooit ontdekt.

Peter Hunink, 3e plaats

Naar boven