Gedichtenwedstrijd 2018

Jaarlijkse gedichtenwedstrijd
in het kader van de Week van de Poëzie in teken van ‘Theater’

Hervé Deleu winnaar gedichtenwedstrijd

Op donderdag 25 januari jl., de Gedichtendag in Nederland en Vlaanderen, werd tijdens een feestelijke avond in de Galluskerk in Angerlo bekend gemaakt wie de winnaar van onze gedichtenwedstrijd 2018 is geworden.

De aanwezigen genoten intens van het optreden van Eva Schuurman, ‘dichteres des Achterhoeks’ die met veel gevoel voor taal heel raak, soms ontwapenend of ontroerend, dan weer indringend of uiterst ludiek in haar gedichten naar het leven kijkt.

Muzikaal viel er ook al veel te genieten. Eddy Berentsen bracht mooi liedrepertoire van Neil Young en liet ook instrumentaal horen dat hij een getalenteerd musicus is. En dan was er nog het cabareteske duo Karin & Carolien, die ons toevertrouwden ‘dat ze eigenlijk altijd voor grote zalen spelen, maar dat ze het ook wel eens fijn vonden om voor publiek te spelen.’ Wat een talenten!

De jury (Tineke Beishuizen, Petra Spaan, Jan Ravensteijn, Marian Grandia en Chris Kors) mocht zich verheugen in maar liefst 76 gedichten, ingezonden door 67 dichters afkomstig uit heel Nederland en Vlaanderen. Uit de vele prachtige gedichten koos de jury een top 3, met de Vlaming Hervé Deleu dit jaar als winnaar met zijn gedicht Tragikomedie. Dit gedicht zal op doek worden afgedrukt om komend voorjaar weer aan de Grote of Martinikerk onthuld te worden.

Hieronder kunt u de top 3 lezen, alsook kort een stukje informatie over de dichters.

Chris Kors 

Dankwoord van de winnaar Hervé Deleu - klik hier.

Voor de foto-impressie - klik hier of kijk onder 'Fotogalerij'.

Tragikomedie

Scène 1 Scheppen
Scène 2 Scheppen
Scène 3 Scheppen
Scène 4 Scheppen
Scène 5 Scheppen
Scène 6 Scheppen
Scène 7 Rusten

Hij dronk thee, at er een koekje bij, smaakte dat het goed was
en liet het doek vallen.

Wist hij veel
wat een theater
zij daar beneden
er elke dag
van zouden maken.

Hij wacht nog altijd op de slotscène.

Hervé Deleu, winnaar van de gedichtenwedstrijd 2018

Hervé Deleu (1947). Woont in Menen. Debuteerde in 2012 als schrijver/dichter na een carrière in het onderwijs. Poëzie en proza haalden 1ste prijzen en nominaties in Vlaanderen en Nederland. Werk van hem werd gepubliceerd in verzamelbundels, literaire tijdschriften en op websites. Van zijn hand verschenen: ‘De geur van de Maan’ (2013), ‘De blonde Engel – verhalenbundel’ (2014), ‘(Wan)hoop’ (2015), ‘Ruikend naar baby’s’ (2016) en ‘Maiandros’ (2016).

THE GREATEST CIRCUS EVER

we bouwden een piste en legden een podium
hingen affiches op in de stad
met dansende clowns en droeve vazallen
luchtacrobaten en buikspreekpoppen

maar het podium groeide en brak door het tentdoek
bedekte de weiden vulde rivieren
gleed als een laken over de heuvels
tot de aarde omringd was en een nieuwe vlag gehesen
toen wisten we niet meer wat waarheid was

als een schipbreukeling op een onbewoond eiland
leg ik met takken een boodschap op de grond:
SOS (save our souls), AUB (maak me wakker)

Amorion (Are Meijer)

Are Meijer (Grijpskerk, 1958) woont in Amsterdam. Hij schrijft proza, poëzie en liedteksten in het Westerkwartiers, Nederlands en Engels. Hij publiceerde drie dichtbundels en werk van hem is opgenomen in een aantal bloemlezingen. In de kantine van voetbalvereniging Grijpskerk hangen drie gedichten van zijn hand. Enkele van zijn liedteksten worden uitgevoerd door Geert Zijlstra en Piet Buist. Meijer kreeg in 2016 de Freudenthal-Preis voor nieuwe Nedersaksische literatuur. Op Meijer’s website staat een willekeurige keuze uit zijn werk. http://www.tekstdichter.nl/

Theater

steeds weer als hier de lichten doven
geroezemoes in stilte overgaat
voel ik een koude rilling langs mijn rug
de wereld buiten kan mij niet bereiken
ik adem lucht in die mij lichter maakt
die lachlust wekt of tranen trekt
het is mij in de schouwburg om het even

de ambiance hier doet mij beseffen
dat wat men wel het echte leven noemt
bedrieglijk is en ééndimensionaal
waaruit ik mij alleen maar los kan wroeten
als ik van tijd tot tijd weer in de spiegel kijk
die mij hier voorgehouden wordt
en rechts als links mijn richting reflecteert

Jaap van Dijkhuizen

Jaap van Dijkhuizen (Nijkerk, 1940) woont in Velp. Hij is van huis uit jurist, maar denkt en leeft bij voorkeur niet binnen juridische en formele kaders. Hij heeft een hang naar het mysterieuze en naar het absurde, en dat heeft gevolgen voor zijn kijk op de mensen die hij op zijn levensweg ontmoette en in dichtvorm uittekende. Van Jaap van Dijkhuizen verscheen in 2014 een autobiografische roman: Een ticje vreemd.

 

 

Naar boven