7 april 2019 - Preek van de Leek - Stevo Akkerman

Stevo Akkerman is redacteur en columnist van dagblad Trouw. Daarnaast schrijver.
Drie keer per week schrijft hij zijn column op de tweede pagina van de krant. Over de samenleving, nationaal en internationaal, politiek, levenshouding. En altijd met een verbinding naar levensbeschouwing en een kritische houding naar kerk en geloof.

Thema: Een verlangen, maar waarnaar?

Binnen de toch al niet zo vrolijke categorie van vergeten dichters neemt Kees van Duinen een extra droevige plaats in. Van Duinen, die leefde van 1907 tot 1950, liet postuum één bundel na, die onopgemerkt bleef. Pas in 2015 volgde een heruitgave, met 15 nog niet eerder gepubliceerde gedichten. Van Duinen was een man die het moeilijk had met het leven, schuw en gedeprimeerd, eenzaam en angstig.

Ik kijk uit in de straat naar de regen
Er gaat iemand langzaam voorbij
Ik tik met mijn ring even tegen
De ruit. En hij ziet naar mij.

Vergeef mij, meneer, ik wou weten
Of ik dan wel gij dat waart:
Een gewond gelaat dat verbeten
Uit de regen mij tegenstaart.

Wij zijn allen zo radeloos verlegen
Dat ieder de ander gelijkt:
Een gewond gelaat, waar de regen
En de wind vluchtig over strijkt.

Om de hele 'Preek van de Leek' van Stevo Akkerman te lezen - klik hier

 

 

                                                            De kaarsen voor de intenties worden aangestoken

Bij de kaars:
Dit is mijn hoop: dat het verlangen in ons levend blijft, dat we onze ziel niet vergeten,
en ook de ziel van de ander niet, dat we het mysterie van het leven niet dichtslaan met
welke zekerheid dan ook.

 

Stevo Akkerman signeert zijn boeken

 

Naar boven